Έχει περάσει αρκετή ώρα από το σφύριγμα της λήξης στο «Αθανάσιος Διάκος», αλλά οι σφιγμοί δεν έχουν πέσει ακόμα. Το αξίζουν οι μάγκες αυτή τη φορά. Μας έκαναν να χαμογελάσουμε και -με τον τρόπο τους- μας απάντησαν για όσα γράψαμε τις προηγούμενες ημέρες μετά τη ντροπιαστική ήττα στην Τούμπα.
Αλλάζει τίποτα το αποψινό 3-1 επί του Παναθηναϊκού; Μπορεί και ναι, όμως για να είμαστε προσγειωμένοι, στην παρούσα φάση δεν αλλάζει τίποτα. Παραμένουμε στον πάτο και με το ένα πόδι στην από κάτω κατηγορία. Στην πράξη, είναι μια νίκη χωρίς αντίκρισμα. Αυτό θα το έχει μόνο αν υπάρξει ανάλογη συνέχεια. Αν υπάρξουν αντίστοιχα αποτελέσματα και στα δύο παιχνίδια με ΟΦΗ και Βόλο που ακολουθούν, για να πάμε στα play out με όσο το δυνατόν καλύτερο πλασάρισμα.
Σε κάθε περίπτωση όμως δεν παύει το αποψινό αποτέλεσμα να δίνει… έξι πόντους στη Λαμία. Γιατί δεν είναι μόνο το τρίποντο που έβαλε στο σακούλι. Είναι και η ψυχολογία που την χρειαζόταν η ομάδα μας εδώ και μήνες όσο τίποτα άλλο. Κι ακόμα περισσότερο μετά το πολύ βαρύ αποτέλεσμα στην Τούμπα την περασμένη Κυριακή. Προφανώς και η γενικότερη φετινή εικόνα της ομάδας μας εξάλλου δεν έχει να κάνει μόνο με την ικανότητα της να πετύχει πράγματα. Έχει να κάνει και με την ψυχολογία, που -η αλήθεια είναι πως- ήταν τσαλαπατημένη φέτος. Είναι και θέμα διαιτησίας βέβαια, αλλά τέλος πάντων, αυτή είναι άλλη κουβέντα, πολύ μεγάλη. Για να τα λέμε όλα όμως, η αποψινή του Ευαγγέλου είναι η πιο «πενηνταρίσια» που έχουμε δει φέτος. Και από τις καλύτερες που μπορώ να θυμηθώ γενικά.
Αν μη τι άλλο, οι παίκτες του Θανάση Στάικου μας απέδειξαν πως δεν έχουν πετάξει λευκή πετσέτα. Και θα κάνουν αυτό που όλοι τους ζητάμε. Να παίξουν και αν είναι να πέσουν, να το κάνουν με ψηλά το κεφάλι. Όπως αρμόζει στην ιστορία του συλλόγου. Μαθηματικά όλα είναι πιθανά. Και πρακτικά επίσης, αφού η Λαμία έχει αποδείξει σε άπειρες περιπτώσεις στην ιστορία της πως είναι επτάψυχη. Προς το παρόν, ας κρατήσουμε τα χαμόγελα, ας κάνουμε την καζούρα μας το πρωί στους φίλους μας Παναθηναϊκούς στο δρόμο και στη δουλειά και προχωράμε παρακάτω…
Ναι ρε φίλε. Ναι
Πανουργιά πηγαινε στη Μητρόπολη και άναψε μια λαμπάδα στο μπόϊ σου, βέβαια θα σου κοστίσει κατι παραπάνω αλλά αξίζει.
Eίναι η διαιτησία, είναι η ψυχολογία, είναι οι παίκτες, είναι οι προπονητές, είναι κάποιοι αυλοκόλακες κοντά στη διοίκηση…..είναι κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες……
Συγχαρητήρια, μας έδωσαν χαρά μετά από τόσες αποτυχίες!