Ακολουθήστε μας:

Παλαίμαχοι

Κοντέλας: «Ομάδα – μοντέλο σε όλα τα επίπεδα»!

Υπηρέτησε τη Λαμία για μία δεκαετία ως ποδοσφαιριστής της! Ο Περικλής Κοντέλας συνέδεσε την ποδοσφαιρική του καριέρα με την ομάδα μας και μιλάει στο Lamia Ole στο πλαίσιο της συμπλήρωσης των 55 χρόνων από την ίδρυση της.

Θυμάται μαζί μας πως στα 16 του χρόνια τον ξεχώρισαν από την εφηβική ομάδα και του έδωσαν την ευκαιρία στους Άνδρες. Αναφέρθηκε στο κατά πόσο αυτό το σενάριο είναι εφικτό να συμβεί και με παιδιά της Φθιώτιδας και σήμερα, εκφράζοντας την σιγουριά του πως ο νομός έχει παιδιά, τα οποία μπορούν να στελεχώσουν την πρώτη ομάδα.

Φυσικά μας μίλησε για τις αξέχαστες στιγμές που έζησε το 1972, όταν αυτός και οι συμπαίκτες του οδηγούσαν τον ΑΣ Λαμία στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος για πρώτη φορά στην ιστορία του. Και μάλιστα ως ομάδα της Β’ Εθνικής.

Σχολίασε το κλίμα που υπήρχε τότε, ενώ στάθηκε στην παρουσία του Πανουργιά Παπαϊωάννου, του οποίου η παρουσία αποτελεί «συμβόλαιο» για τους «κυανόλευκους» και αποτελεί εγγύηση πως ακόμα ο σύλλογος δεν έχει βρει ταβάνι…

Αναλυτικά:

– Σε τι ηλικία ενταχθήκατε στη Λαμία;

«Όταν έγινα επαγγελματίας στην ομάδα ήμουν 16 χρονών. Μας ξεχώρισαν τρία άτομα από την εφηβική ομάδα. Εμένα, τον Στέφο και τον Σκέντζο -που σήμερα δεν βρίσκεται στη ζωή- και μας προώθησαν στην πρώτη ομάδα».

– Πως νιώθει ένα παιδί σε αυτή την ηλικία όταν αγωνίζεται στη μεγάλη ομάδα του Νομού;

«Τι πως νιώθει; Πετάει στα σύννεφα! Εκείνη την εποχή η ομάδα της Λαμίας ήταν από της καλύτερες της Β’ Εθνικής και όλα τα παιδιά από τη Φθιώτιδα είχαν όνειρο να παίξουν στον ΑΣ Λαμία».

– Ποια ήταν η συμπεριφορά των μεγαλύτερων συμπαικτών σας; Υπήρχαν καψόνια;

«Δεν υπήρχε κανένα καψόνι. Αντιθέτως! Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία… Γιαννέλος, Δρούγκας, Μακρής, Τραχανάς, όλα τα παιδιά μας φερόντουσαν πάρα πολύ καλά. Μας μαθαίνανε όχι μόνο πως θα γίνουν καλύτεροι ποδοσφαιριστές, αλλά πως θα γίνουμε και καλοί άνθρωποι».

– Τι συναισθήματα υπάρχουν όταν βλέπετε τη σημερινή ομάδα από την κερκίδα και ενώ και εσείς έχετε πατήσει στο παρελθόν στο χορτάρι του ΔΑΚ;

«Τα συναισθήματα μου είναι συναισθήματα χαράς. Βλέπω ότι η ομάδα πηγαίνει πάρα πολύ καλά, αγωνίζεται στη Super League και ο κόσμος της ακολουθεί. Όλη η Ελλάδα μιλάει για την ομάδα της Λαμίας, η οποία είναι ομάδα μοντέλο. Και διοικητικά, αλλά και σε όλα τα άλλα επίπεδα. Από άποψη ποδοσφαιριστών, από άποψη κόσμου…»

– Η επιτυχία της φετινής Λαμίας είναι μεγαλύτερη από τη δική σας, που φτάσατε και πάλι στα ημιτελικά το 1972;

«Δεν μπορώ να το διαχωρίσω! Εκείνη η επιτυχία η δική μας ήταν πολύ μεγάλη, γιατί ήμασταν ομάδα Β’ Εθνικής και αποκλείσαμε μια μεγάλη ομάδα της Α’ Εθνικής. Την ΑΕΚ, όχι καμιά μικρομεσαία. Αλλά και η επιτυχία της φετινής Λαμίας, που απέκλεισε στη σειρά ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός πιστεύω ότι είναι από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της».

– Έχετε περάσει μια δεκαετία από τη ζωή σας ως παίκτης της Λαμίας, θεωρείτε ότι μπορεί να συμβεί και τώρα αυτό με παιδιά από τη Φθιώτιδα;

«Πιστεύω ότι υπάρχουν ταλέντα στο νομό Φθιώτιδας και αν προσεχθούν, μπορούν κι αυτά να προσφέρουν στην ομάδα και 10 και περισσότερα χρόνια αν ξεκινήσουν από μικρή ηλικία».

– Έχοντας ζήσει τη Λαμία από το ξεκίνημα της, μπορεί στο μέλλον να διεκδικήσει κάτι παραπάνω;

«Ναι, γιατί όχι; Με τη διοίκηση του κ. Παπαϊωάννου, ο οποίος τα δίνει όλα για αυτή την ομάδα, πιστεύω ότι κάθε χρόνο η ομάδα θα είναι καλύτερη και μπορεί να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω».

– Μπορείτε να ξεχωρίσετε κάποια στιγμή σας αγωνιζόμενος στη Λαμία;

«Οι στιγμές που έχω ζήσει στη Λαμία είναι πάρα πολλές. Αλλά θα ξεχωρίσω τον αγώνα Κυπέλλου με την ΑΕΚ (σ.σ. το 1-0 του 1972). Ήμουν 18 χρονών και με έβαλε ο προπονητής μου ο κ. Σταματιάδης -που είναι ιστορία της ΑΕΚ- αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο. Μπήκα μέσα και άλλαξα όλη τη ροή του παιχνιδιού. Μιλάμε για παιδί 18 χρονών. Ε, αυτό δεν μπορώ να το ξεχάσω».

– Ένα σχόλιο για τα 55 χρόνια της Λαμίας…

«Να τα χιλιάσει! Να την βλέπουμε και να την καμαρώνουμε!»

Καντε κλίκ για σχόλιο

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παλαίμαχοι